my poetry collections in Tamil as adaptations of the Sanskrit epic Ramayanam; I have taken liberties in my poetry deviating from how the five thousand year old epic ended the battles between Ravana and Rama. In my adaptation, the focus being prevention of further conflict, I choose to seek peace and collaboration and goodwill towards all humans instead of naming victors and losers, because, in today's world, there are no winners if we resort to the path of war to end another.
rama
CONTEXT
The Sri Venkateswara Temple at the outskirts of Sydney is very dear to my husband, our children and myself. The deities stand testament to the ebbs and flows of our lives since my own arrival in Australia on 18 MAR 1986. There are several shrines and several beautiful idols installed along the walls of the shrines as integral reliefs.
rama is a poetry collection, my humble offering to the beautiful carving of rama pattabishegam as a relief on the northern wall of the sanctum of Sri Venkateswarar. To me Rama personifies the human attributes of unwavering generosity of heart and Krishna personifies unwavering objectivity of intellect. In all humility I offer my poetry to Sri Ramakrishna Paramahamsa, an embodiment of intellect seated in the generosity of his heart. My understanding of Bagavath Gita would have been frivolous but for the anecdotes from Ramakrishna Paramahamsar included in the commentary of the volume of Gita that I have relied on for decades. [REF: oru maruval, 2 JAN 2023]
Note, I to me Rama is a human worthy of worship as much as any except Sri Thyagaraja, who is divine for showing me how to find Rama through all my relationships, my husband, my son, my grand son, my brothers(including my brother-in-laws and cousins), my nephews, my grand nephews, my friends, my colleagues, and retrospectively, my grandfathers, my father and my uncle. I ploughed through my research referencing Rajaji’s chakkravarthi thirumahan, and online pages on kamba ramayanam and translations of specific verses of Valmiki ramayanam prior to writing my own poetry collection rama in the carnatic-music concert format; as an aside, I was in isolation with a diagnosis of COVID during the week I was engaging in writing rama, the exercise proving to be an effective alternative to painkillers.
affectionately,
SumathyRames
POETRY
1. Varnam | Bala kandam as Dasaratha sings to Rama
என் வரினும் எதிர்கொள்வேன்
என் தோளென நீ உள்வரை
நன் முனிவரை பின் தொடர்ந்தனை
வன் கணைதனை பின் தொடுத்தனை (என்வரினும்)
பொன் கதிரவன் குலம் வளர்ப்பாய்
2. Invocatory piece | Ayothya kandam as Mandarai sings to Rama
மாவிலை தோரணத்தால் மணி வீதி எங்கும் பந்தலிட்டார்
மாடத்தில் ஆரணங்கியர் மணி மாலைகளால் தீபமிட்டார்
மாமன்னர் மைந்தனுக்கு மணி மகுடமிட ஆணையிட்டார்
மந்தரை நான் என் நினைவில் மணி நொடியில் தூபமிட்டேன்
3. Premain build up | Aranyakandam as Guhan sings to Rama
உம்மில் ஒருவன் என்றதேனையா என்னை (உம்மில்)
வெம்மி திரண்ட கருந்தோளினாய் என்னை (உம்மில்)
இம்மி இடம் கொடா நேர் வழியினாய்
விம்மி தளர்வோர் நில் அணைப்பினாய் (உம்மில்)
4. Pre main | Aranyakandam as Agasthyar sings to Rama
வந்தனை வண்டநயாள் கரம் பற்றி (வந்தனை)
சிந்தனைகொப்பா விநயம் மரைஎன்று (வந்தனை)
தந்தனை நீ கொண்டதனைதையும்
நிந்தனை செத்தாள்வோர் நிலை பிறழ (வந்தனை)
5. Quick cleansing before premain | kishkinda kandam as Vali sings to Rama
அங்கதன் வாழ்வில் வளம் பெருகிடுவீர் (அங்கதன்)
சிங்கச்சிறுவன் என் அருமை புதல்வன் (அங்கதன்)
இங்கிதம் இழந்து, எனை எதிர் கொள்ள அஞ்சி,
மங்கின வேலையில் பின்னின்று மாய்த்தோய் (அங்கதன்)
6. Main in Karahapriya | Kishkinda kandam as Kambar sings through Rama to Sukreeva - reproduced from original verse 9 from arasiyar padalam, kitkinda kandam in kamba ramayanam, lines rendered as 4, 3, 1, 2 to fit into a keerthanai rendition; the beauty and intent potent in those four lines are immesurable in depth and breath that to me you can derive an entire universal constitution from just these four lines. It has to be the center piece of my poetry on Rama, as it leads to Sudarma, the next chapter in my thesis/book evolving Sapiens.
நகை உடை முகத்தை ஆகி, இன்னுரை நல்கு நாவால் (நகை உடை)
பகையுடை சிந்தயர்கும் பயன் உரு பண்பின், தீரா (நகை உடை)
புகை உடைத்தென்னின் உண்டு பொங்கு அனல் அங்கு, என்று உன்னும்
மிகை உடைத்து உலகம்; நூலோர் விநயமும் வேண்டற்பாற்றே (நகை உடை)
7. Padam in Harikambodi | Sundara kandam as Sita sings to Rama
மென்மை என்னென்பதறிந்தேன் (மென்மை)
உண்மை ஒன்றே கணைஎன்றெண்ணி
அண்மை அயலெனாது தொடுத்த நான்(மென்மை)
கண்ணிமை வன்மையால் கனிந்த நின்
கண்களின் கனிவினால் கனிந்த நான்(மென்மை)
8. RTP | Sundara kandam as Hanuman sings to Rama with ragamaligai swaram and variant of the pallavi for each ragam
for RTP main ragam of choice
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம்,
நம்பி துணிந்து செங்கழல் தமை வருடின
variants for ragamaligai swarams the ragam representative of the character;
the idea is to gain Sita’s confidence by using a unique characteristic of rama, his unbiased humility, repeatedly to narrate the story of Rama. The verses reassure Sita of Rama’s love for her, his state on her separation, his commitment to giving unprecedented powers to his alraedy long hands to stretch all the ways to his feet, and no matter who, Rama’s attitude towards them is affection as indicated by how his hands have touched their feet in humility.
ragamaligai swaram-1
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், தந்தை தயரதன் தண்கழல் தமை வருடின (implied that hand which fell limp in distress not knowing what to do when Sita is separated, drew from its experience stoking the feet of Dasarathan),
ragamaligai swaram-2
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், முந்தை சிரமளந்த கழல் தமை வருடின (there is an allusion to vamanar story in balakandam, and inspiring himself of how vamanar conquered the mighty Mahabali chakaravrthi, மானஸீகமா stroke the feet of vamanar for his blessings)
ragamaligai swaram-3
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், உயர் முனிவர் தவ கழல் தமை வருடின (மானஸீகமா வருடி seek the blesings of Vasishtar, Viswamithrar)
ragamaligai swaram-4
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், மங்கை அகலிகை கழல் தமை வருடின (recollects akaligai and worships her as a Rishi pathni worthy of his worship and seeks her blessings by மானஸீகமா வருடி)
ragamaligai swaram-5
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், தூய மிதிலயர்கோன் கழல் தமை வருடின (மானஸீகமா வருடி seek the blesings of Janakar)
ragamaligai swaram-6
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், கான் போவென்றனள் கழல் தமை வருடின (மானஸீகமா வருடி seek the blesings of Kaigeyi)
ragamaligai swaram-7
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், குகனுடன் கங்கை தன் கழல் தமை வருடின (they play with the flowing ganga, the feet of the river is all of the river)
ragamaligai swaram-8
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், பரதன் பால் பாதுகழல் தமை வருடின (recollects gently removing his footware for giving to Baratha)
ragamaligai swaram-9
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், பணிவுடன் அகத்தியன் கழல் தமை வருடின
finishing of with RTP’s main ragam:
அன்பினள் பிரிவால் துவண்ட நீள் கரம், நம்பி துணிந்து நீண்டு அவன் கழல் தமை வருடின (final emphasis on how long his hands are)
9. Thillana | Yuda kandam as Ravana sings to Rama
நிலம் கிளறி நின்ற பின் இனி பொரேன் என்
புலன் கிளறி பெய்த நின் நாண் நுணுக்குக்கம் கேட்டுயிர்த்த நான்
நிலம் கிளறி நின்ற பின் இனி பொரேன்
10. Mangalam | Rama pattabishegam as Lava and Kucha recall their parents return to Ayodya (to me, utharakadam is outdated concept in the time of writing my poetry back in 2022; like, Rama the ruler of Ayodya in his professional space does not have to validate personal slurs on Seetha, his wife in his personal space with zero tolerance for interference from professional space into his personal space)
அலர்ந்த செம்பருத்தி பொற் குடைக்கு குடை பிடிக்க
உலர்ந்த சவ்வாது செஞ் சாந்துடன் மணம் கமழ
முதிர்ந்த விற்பன்னர் உளம் குளிர வாழ்த்துரைக்க
அதிர்ந்த மேளத்துடன் அமர்ந்தனர் எமை பெற்ற நல்லோர்
11. vazhthu (the vazhthu is reproduced from the original masterpiece of Mahakavi Subramanya Bharathiyar)
வாழிய செந்தமிழ் வாழ்க நற்றமிழர்
வாழிய பாரத மணி திரு நாடு
வந்தே மாதரம் வந்தே மாதரம்
வந்தே மாதரம்